Na ratunek przyjacielowi

Jerzy Kownacki, bogaty dżentelmen i naukowiec zaginął podczas podróży na Syberię. Ostatni raz kontaktował się wysyłając listy do swoich przyjaciół - wspominał o tajemniczych zapiskach w glinie, wysyłał fragmenty, pisząc także niejasne wzmianki o kalendarzu Majów. Z jego doniesień wynikało, jakoby zapiski te mogły być pierwowzorem "Necronomiconu" - zaginionej księgi magicznej, której członkowie Stowarzyszenia pożądają. Był członkiem Stowarzyszenia Nurt, więc jego przyjaciele postanawiają odnaleźć go i pomóc w opałach.

List do Stefana Sobieskiego
Sowiecka Gawań, 13 grudnia 2012

Drogi Stefanie!

Żeby napisać od Ciebie ten list musiałem ukryć się w głębi pokoju i odwrócić plecami do okna - mam ciepły pokój, od południa i o tej porze promienie słoneczne są wszędzie. Odbijają się od wszechobecnego śniegu i z trudem mogę wyglądać za świat. Jestem tu już miesiąc i wciąż się nie przyzwyczaiłem do natężenia światła. Chyba nigdy się nie przyzwyczaję. Czy Tobie też tak przeszkadzało światło? Mam wrażenie, że to Słońce jest odpowiedzialne za mróz, że to światło, które wysyła w ten rejon świata jest inne, zimne, lodowate. Wiem, to absurd, ale chciałbym, żebyś wiedział, jak się czuję. Nie rozumiem jak ci wszyscy Ewenkowie, Eweni, Udehejczycy, Nanajowie, Czukcze, Koriacy, Alutorzy, i dziesiątki innych ludów, nie licząc Ruskich, Polaków i Ukraińców żyją tu na codzień, i jak żyli tutaj od tysięcy lat.

Mieszkam niedaleko wioski Ulczów. Wszyscy oni piją wódkę, a musisz wiedzieć, że mają organizmy zupełnie do wódki nieprzystosowane. Łatwo wpadają w alkoholizm, łatwo urywa im się film i łatwo im odbija po alkoholu. Wyobraź sobie przypadek kobiety, która pojechała z mężem w dzicz, mieszkali tam pod namiotem i pili wódkę. Nie potrafię zrozumieć, po co tam pojechali - Ulczowie są niechętni obcym, nawet z Rosjanami nie chcieli rozmawiać. Dość, że po tygodniu wysłano po nich wyprawę ratunkową. Kobietę odnaleziono żywą, kompletnie pijaną, obwiązaną wyprutymi jelitami swojego męża i całkowicie pokrytą zaschniętą krwią, swoją i jego. Jak się domyślasz, mężczyzna zajścia nie przeżył. Kobieta, jak mówił mi milicjant, nie pamięta niczego. Miejscowy pop czuje presję i zaostrzył kazania przeciwko alkoholowi. I tak nikt go nie słucha.

Nie słuchają też swojego szamana, starego Dersu. Dlatego też piszę do ciebie. Z tego co rozumiem, Ulczowie od jakiegoś czasu odchodzili od religii przodków. Początkowo wydawało się to wątpliwą "zasługą" chrześcijaństwa, ale po czasie okazało się, że cerkiew odwiedza może z 12% tego ludu. Zresztą pewnie wiesz o tym.

Rzecz w tym, że, jak twierdzi Dersu, który jakimś cudem zaakceptował mnie jako człowieka, choć nie jako badacza (twierdzi, że Europejczyk nie jest w stanie zrozumieć Syberii i moje badania są psu na juchę) i czasami rozmawia ze mną także o ważnych dla niego sprawach... Więc jak twierdzi Dersu, większość ludności zachowała pewne elementy wierzeń przodków, lecz, że są one wypaczone. Nie chce mówić dokładnie o co chodzi, a ja nie potrafię rozpoznać, co pierwotne, a co wypaczone. Stary szaman wydaje się jednak łączyć dziwaczną śmierć mężczyzny z "nowymi-starymi" wierzeniami swoich krewniaków. Od momentu znalezienia ciała nie chce ze mną rozmawiać, przegania mnie ze swojego obejścia, groził nawet, że rzuci na mnie urok. Podrzucił mi jednak liścik, w którym pisze, żebym wynosił się z Syberii, jeśli mi życie miłe. Pisze, że jego ludzie oszaleli, a on może zrobić tylko jedno.

Oczywiście nie pisze, co zamierza. Mam nadzieję, że przekona się, że ma we mnie sojusznika. Domyślasz się już? Na jednej ze stronic Necronomiconu, które nasze Towarzystwo posiada (wybacz, że nie pamiętam, która to strona i gdzie ją dokładnie widziałem) przeczytać można arabski opis rytuału przyzywającego jakieś pradawne zło, nazwane Nam Taru. Rytuał musi zostać przeprowadzony na pustyni, składa się z pijaństwa, orgii i okrutnego morderstwa poprzez rozprucie brzucha, kastrację, kanibalizm i "wejście do męskiego łona, w ten sposób utworzonego" - o ile dobrze pamiętam, a wiem, że mogłem coś pomylić, moje notatki, jak pisałem ci ostatnio, w połowie niemal straciłem w pociągu, gdy ukradli mi jedną z walizek. Sprawdzisz dla mnie, czym może być to stworzenie? Byt? Bóstwo? Demon? Miejscowi z pewnością nigdy nie użyli tego słowa. No i oczywiście, jeśli możesz - zajrzyj i do biblioteki Towarzystwa odnajdź dokładnie tę stronę. Dziękuję Ci z góry za tę pomoc.

Niedługo Święta, jak je spędzasz? Mnie Pop Andriej zaprosił do siebie. Wesołych i radosnych! Mam nadzieję, że odpowiesz przed Nowym Rokiem i te życzenia pozostawiam sobie na później.

Pozdrawiam, Jurek

Tropy

 * Groźby szamana Dersu.
 * Rytuał ulczowskiego małżeństwa.
 * Nam Taru - być może arabski demon.

Przeszkody

 * W bibliotece Towarzystwa nie ma strony Necronomiconu, na której znajdowałby się opis rytuału.